Achtergrondinformatie
Lange wollige dopluis (Chloropulvinaria floccifera)

Preventie waarnemen niet chemische bestrijding chemische bestrijding

Waarnemen

De lange wollige dopluis is te herkennen aan het kleverige, wollige spinsel.

De lange wollige dopluis zit bijna de gehele levensduur op een vaste plaats op de plant. Daar zit de luis vastgezogen. In juni - juli legt het vrouwtje eitjes in een eizak. Als de eitjes zijn gelegd sterft het vrouwtje, zodat alleen de eizak op de onderzijde van het blad achter blijft. De eizak is gemaakt van kleverige wasdraden die het vrouwtje heeft uitgescheiden. Een enkele eizak kan wel 1000 eitjes bevatten. Er is van deze luizensoort maar één generatie per jaar.

 

Levenscyclus

De larven van de lange wollige dopluis bevinden zich aan de onderzijde van het blad. In het eerste stadium is de lange wollige dopluis mobiel. De larven hebben pootjes, maar nog geen schild. In dit stadium worden de larven 'crawlers' genoemd. De larven kunnen zich in dit stadia verplaatsen naar een goede plaats om zich vast te hechten. Ook kunnen de larven in het eerste larvestadium zich met de wind verspreiden, zo kan de dopluis zich verspreiden. Als de larven ouder worden, verdwijnen de pootjes en komt het schild tot ontwikkeling. Het schildje van deze dopluis is geel en zit vast aan de luis. Deze larven zijn ongeveer 2 mm groot. De lange wollige dopluis overwintert als larve in het eerste of tweede stadium.

Gevoeligheid van het gewas en schadedrempel
Gevoelige gewassen voor lange wollige dopluis zijn: Camillia, Euonymus, Ilex en Taxus. De schade die door de lange wollige dopluis wordt veroorzaakt bestaat vooral uit het afscheiden van grote hoeveelheden honingdauw. De honingdauw bedekt takken en bladeren. Op deze honingdauw kunnen roetdauwschimmels leven. Deze roetdauwschimmels geven de plant een donkere laag. Deze laag vermindert de sierwaarde van de plant. Ook wordt de groei geremd. Ook de eizak vermindert sterk de sierwaarde van de plant.