Achtergrondinformatie

Wortelduizendpoot (Scutigerella immaculata)

Preventie waarnemen niet chemische bestrijding chemische bestrijding

Waarnemen

Schadebeeld
Bij aantasting door wortelduizendpoten treedt groeiremming op, soms verschijnselen die op verdroging van de plant lijken. De wortels hebben aan de einden vaak ronde gaatjes die er door de wortelduizendpoten in gevreten worden. Hierdoor ontstaat sterke vertakking van de wortels. Kiemwortels zijn meestal weggevreten. 
Vooral zaailingen en pas geplante gewassen ondervinden veel schade bij aantasting en overleven deze vaak niet. Is een plant éénmaal goed weggegroeid zal zij minder hinder meer ondervinden van wortelduizendpoot. Omdat de diertjes erg snel zijn, zijn ze moeilijk te vinden. Gooi een schep grond in een emmer water en de diertjes komen boven drijven. Kijk wel goed, want in de praktijk worden ze nogal eens verward met springstaarten. Wortelduizendpoot kan in allerlei gewassen voorkomen.

Uiterlijk
Het volwassen dier heeft een vuilwitte kleur, is 6 tot 10 mm lang en heeft aan elk van de 12 lichaamssegmenten één paar poten (miljoenpoten hebben 2 paar poten per segment). De twee voelsprieten op de kop zijn relatief lang. De wortelduizendpoot is lichtschuw en beweegt zich snel voort. De larven lijken op de volwassen vorm, maar zijn kleiner en hebben minder poten dan de volwassen dieren.

Levenswijze
Het volwassen wijfje legt eieren die bij 20°C die na 25 dagen uitkomen. De larven hebben aanvankelijk 6 paar poten, ze vervellen zes maal en na iedere vervelling komt er een paar poten bij. De ontwikkeling van ei tot volwassen insect duurt ongeveer 90 dagen. Het beestje kan wel 4 jaar oud worden. Het dier graaft zelf geen gangen, maar maakt gebruik van bestaande gangen van afgestorven wortels of van scheurtjes in de bodem. Omdat deze ondergrondse ruimten op zandgronden meestal niet voorkomen, treft men hier ook geen wortelduizendpoten aan. Wortelduizendpoot is lichtschuw en met name gevoelig voor droogte.