Galmuggen 

Bij een flinke aantasting van bladluis zijn dikwijls oranjekleurige pootloze larven tussen de luizen te vinden. Het betreft de larven van de bladluisroofgalmug Aphidoletes. Daarnaast zijn er nog andere galmuggen zoals Feltiella. De larve van deze galmug is wat geler van kleur en eet vooral spint 

Volwassen galmuggen zijn circa 2 à 3 mm lang en hebben lange poten. Ze zijn vooral 's nachts actief. Het vrouwtje van Aphidolets legt haar oranjerode eitjes in groepjes in bladluiskolonies. De larven komen na een paar dagen uit de eitjes. Ze zijn oranje van kleur, ongeveer 3 mm lang en hebben geen poten. Ze beginnen vrijwel onmiddellijk bladluizen leeg te zuigen die zich in de buurt bevinden. Eerst verlammen de larven de luis door een soort gif te injecteren. Vervolgens zuigen ze hem leeg. De larven zijn niet kieskeurig in hun keuze van het soort luis en kunnen flinke aantallen luizen doden.
Na één a twee weken laten de larven zich van het blad vallen en verpoppen ze in de grond. Na 10-14 dagen komt uit de pop een volwassen galmug. Een volwassen galmug voedt zich met nectar van bloemen. 
De galmug overwintert als pop in de grond. Buiten komen de eerste galmuggen vanaf eind mei voor. In de kas kunnen door de hogere temperaturen al eerder galmuggen worden waargenomen.
De galmug wordt door diverse leveranciers van natuurlijke vijanden gekweekt. Inzetten is in de praktijk vooral onder glas zinvol. Buiten is het interessanter om bijvoorbeeld bloemranden te zaaien om zo de aanwezigheid van deze volwassen galmuggen, die afkomen op de nectar, te stimuleren.

 Luis met larve galmug          Geparasiteerde luis (Aphidus)

terug naar natuurlijke vijanden